امانتداری، تنها یک کلمه نیست، بلکه یک سبک زندگی است. با حفظ امانت، به خود و دیگران نشان میدهید که قابل اعتماد هستید و ارزشهای اخلاقی برایتان اهمیت دارد. امانتداری، پایه و اساس روابط قوی و موفق است.
* امانتداری یعنی حفظ اسرار و مسئولیتپذیری در برابر آنچه به ما سپرده شده است. این ویژگی، نشان دهندهی شخصیت قوی و اخلاق نیکو است. با امانتداری، اعتماد دیگران را جلب میکنیم و به پیشرفت خود و جامعه کمک میکنیم.
* در دنیای پرشتاب امروز، امانتداری بیش از هر زمان دیگری ارزشمند است. با حفظ امانت، به خود و دیگران احترام میگذاریم و به ایجاد جامعهای با اعتماد بیشتر کمک میکنیم.
* امانتداری، ستون اخلاق و اعتماد.
* امانتداری، سنگ بنای هر رابطهی سالم.
* امانتدار باش، تا اعتماد را به دست آوری.
* راز موفقیت: امانتداری در همه حال.
* امانت، سرمایه ای گرانبهاست.
کلام آخر: با حفظ امانت، دنیایی بهتر بسازیم
سلام وقت بخیر
یک کلیپی به دستم رسید از یه استادی که نویسنده بود و موبایلشو یه کسی دزدیده بود. بعد این اتفاق صحبتهای خیلی قشنگی کرد که براتون میذارم…
سلام.
من همونیم که دیروز تو خیابون ارم، نزدیک هایپر باکری، گوشیشو زدی و رفتی. دیروز ۱۶ اسفند.
همیشه حواسم جمعهها… ولی دیروز سرخوشِ انتشار کتاب جدیدم بودم. آره، من نویسندهام؛ فکر میکنم دارم یه چیزی به جهان اضافه میکنم… همون جهانی که تو هم توش زندگی میکنی. داشتم ویسهای تبریکِ انتشار کتابمو گوش میکردم که زدی و رفتی؛ شما دو نفر سیاهپوش.
فقط کاش وقتی داشتی میرفتی «بای بای» نمیکردی…
کاش میذاشتی حداقل فکر کنم خیلی نیاز داشتی، یا کارد رسیده بوده به استخونت.
البته نه که توجیه کنم؛ کارد به استخون همهمون رسیده… ولی همین کارده که شریفها رو از ناشریفها جدا میکنه.
اما کاش «بای بای» نمیکردی…
کاش وقتی داشتی دور میشدی نمیگفتی: «اگه میتونی بیا بگیر…»
نه عزیزم، نمیتونم بگیرم.
من مدتهاست نتونستم حقمو از دزدها بگیرم.
راستی اطلاعات گوشی هم برنگشت؛ یعنی هم برنامههای آینده رو خراب کردی، هم خاطرات گذشته رو. از گذشته تا آینده رو زدی و بردی. دزد… دزد!
از دیروز هی به معنی این کلمه فکر میکنم. شاید دزدی یعنی از بین رفتن اعتماد! مثلاً من دیگه به خیابون اعتماد ندارم؛ چون دزد زد و رفت.
به رویاهام اعتماد ندارم؛ چون دلار با خودش برد.
به عشق اعتماد ندارم؛ چون تنهاترَم کرد.
به حرفها اعتماد ندارم؛ چون دروغ، باورهام رو قاپید و پا به فرار گذاشت.
میدونم این حرفها به کتف چپت هم نیست…
ولی یادت باشه: با هر دزدی، آدم بدهکارِ اعتماد میشه.
و بیاعتمادی یعنی ناآرامی، و ناآرامی یعنی ترس.
امیدوارم هیچوقت زندگی با ترس رو تجربه نکنی.
اما اینو بدون: دنیا بدهیها رو دقیق صاف میکنه… هم بدهیها رو، هم دهانِ بدهکار رو.
دکتر کیهانی: یه شخصی بود که تو خونهی من حدود ۲۰ سال کار کرده بود و تو خونهی من نون و نمک خورده بود. هر روز میاومد صبحونه میخورد… طوری که همیشه فکر میکردیم از خودمونه!
یه همچین شخصی، به قول خودش رفته بود برای ما سوتزنی کرده بود (به معنی اینکه آمار رو به اداره دارایی داده بود) شما ببینید یعنی چی؟! یعنی 20 سال یکی نون و نمک کسی رو بخوره، بعد بهش ضربه بزنه و نامردی بکنه. این شخص سوتزن نبوده؛ این کسی بود که میخواست کارو بخوابونه، کار مملکتو بخوابونه. چون دیده ما کار میکنیم، میخواست کارو بخوابونه.
به هر حال، تو هر باغچهای هم که بیل بزنی، کرم درمیاد…
دولت باید به این مسئله خیلی توجه کنه که یه همچین آدمهایی باعث نشن کارخانهجات تعطیل بشن. ایماندزدی، اعتماد دزدی خیلی بده. دولت هم باید سعی کنه که کسی ایمان کسی رو ندزده، اعتماد کسی رو ندزده.
شاد و پیروز باشید. موفق