چرا خودمون رو قبول نداریم؟!

چرا خودمون رو‌ نباید قبول داشته باشیم؟ به نظر شما چه آموزش‌هایی در بچگی باید میدیدیم که اعتماد به نفس بیشتری میداشتیم؟ ||| برگرفته از محتوای پستهای اینستاگرام و کتابی در دست چاپ تحت عنوان "رمز و رازهای موفقیت در زندگی و کار دکتر علی اصغر کیهانی"

سلام وقت بخیر؛

سال ۱۴۰۱ آمد و سیزده بدر هم تموم شد، انشالله که دنبال کارهامون میریم و جوری هم کارامون رو انجام میدیم که خودمونم راضی باشیم، قبلا گفته بودم که آدمهایی که به خودشون دروغ میگن، خیلی آدم‌های بدبخت و بیچاره ای هستند، آدم به خودش نباید دروغ بگه؛ مدتها پیش جوونی باهوش، با ذوق و با استعدادی دیدم، درسش عالی بود و فوق لیسانس هم با بهترین نمره قبول شده بود و برای دکترا شرکت کرده بود و نفر دویست و خرده ای  شده بود، با اینکه دانشگاه تهران قبول شده بود ولی نرفت به این دلیل که میگفت من باید بیشتر تلاش میکردم و رتبه بهتری می آوردم، 7-8 ماه دیگه بدون اینکه کنکور بده به دانشگاه دعوتش کرده بودند، چون همه نمرات فوق لیسانس عالی بود و قرار بود بدون کنکور برای دکترا به عنوان دانشجوی استثنایی ادامه بده،  تا اینکه دکتراش رو هم گرفت، من متوجه شدم ایشون اشتباهی کرده به دلیل اینکه کسی که تونسته تا مقطع دکترا با بهترین نمره‌ها قبول بشه، این خودش به تنهایی خیلی افتخاره

ولی وقتی دیدم که داره برای خودش شناسنامه و سوابق غیرواقعی درست میکنه که مثلا من فلان کار رو کردم، بسان کار رو کردم، متاسف شدم، حالا به فرض که مردم این شناسنامه و سوابق غیر واقعیت رو پذیرفتند، ولی خودت با توجه به شخصیتی که داری و میشی، لذتی که باید ببری رو نمیبری! آدم به خودش نباید دروغ بگه، نباید برای خودش شناسنامه دروغین درست کنه، هر چی هم که باشه خود آدم میدونه کیه..

شاد و پیروز باشید

آخرین اخبار

پیمایش به بالا