سلام وقت بخیر؛
چند روز پیش دوستانم از کمیته کسب و کار یونسکو به منزل من برای افطاری تشریف آورده بودند، قرار شد که خودمونو معرفی کنیم، من خودم را اینطور معرفی کردم:
من علی اصغر کیهانی هستم صاحب چهار تا پسر (تشویق حضار) ماشالله هر کدومشون یه گُردان هستند، چون خودشون کار کردند زحمت کشیدند، به هر حال آقایونی که باهاشون کار کردند این شناخت رو دارند، مثلا پسر بزرگم – مملی- از نوجوانی کار کرده و الان 29 ساله کار میکنه و نزدیکه بازنشستگیشونه..
ادامه ویدئو: من چی می تونستم خودمو معرفی کنم غیر از این که گفتم حاصل عمر من چیه؟!
جدا از این، خانمم هم گفت نمیخواد از بیرون غذا بگیری من خودم درست میکنم، خب این چیزها میمونه، خب اگر فرزند، همسر، اقوام، کارگر و دور و اطرافیان خوب هستند و ما اگه اینارو ابزار نکنیم کفران نعمت کردیم! کفران نعمت این نیست که انسان چیزی را دور بریزه بلکه همین قدردانی نکردن و ابزار نکردن هم کفران نعمته..
شاد و پیروز باشید