در حاشیه مراسم تولد حاج آقای کیهانی (قسمت سوم)

هر مرد بزرگ به یک قبیله نیاز دارد، و جامعه‌ی جوان ایرانی این قبیله را فراهم می‌کند
جوان را بایستی بحال خود رها کرد تا غرق در افکارش شود ولی از دور بر او کنترل کرد کـه از این دوران طلایی بهره ببرد. از یک جوان نمیتوان انتظار داشت کـه مانند افراد پیر و سال خورده محتاط باشد ودر یک چارچوب خاص عمل کند. جوانی بـه آزادی عمل اسـت، بـه افکار جذاب برای ایده های نو، نه بسته شدن در بند قواعد زندگی
یک نصیحت دوستانه:
جوان را باید درک کرد، باید فهمید، باید شناخت و باید زیر پای او پله ای شد تا بالا رود. بالا رفتن او باعث ارتقا همه جامعه است، رشد و بالندگی کشور را در پی دارد و در آخر مایه افتخار و سربلندی همه خواهد شد.

علی سالار کیهانی (نوه حاج آقای کیهانی):

تولد ۸۱ سالگی پدربزرگ عزیزم رو جشن می‌گیریم؛ فردی که علاوه بر بنیان‌گذاری هولدینگ کیهانی، یکی از آدم‌های تأثیرگذار صنعت کشور بوده. برای من و خیلی از شما همیشه الگو بودن و دستاوردها و کارهاشون رو هر روز تو جامعه می‌بینیم؛ از جداول بتنی گرفته تا کارهای مربوط به گاز و نفت و چیزای دیگه.
من همیشه کلیپ‌های بابابزرگ رو تو اینستاگرام می‌دیدم و یه انتقادی هم ازشون می‌کردم و می‌گفتم: «چرا این سه تا کلیدواژه رو انقدر زیاد تو ویدئو‌هاتون استفاده می‌کنین؟» ایشون برام توضیح می‌دادن ولی راستش اون موقع خیلی قانع نمی‌شدم.
تا اینکه خودم وارد کار شدم و تازه فهمیدم برای اینکه بتونیم به هدف‌هامون برسیم و از مشکلاتمون – چه تو زندگی شخصی، چه کاری – عبور کنیم، همین سه تا کلیدواژه‌ی دلسوزی، پشت‌کار و صداقت چقدر مهمه.
علاوه بر اینکه تولدتون رو تبریک می‌گم، ازتون واقعاً ممنونم بابت همه کارهایی که برای ما کردین. ما نوه‌ها، عموها و پدرم همشون مدیون شما هستیم. امیدوارم همیشه شاد و سلامت باشید و سایه‌تون بالا سرمون بمونه…

تو را دوست دارم
نه فقط به خاطر آنچه که هستی
بلکه برای آن چه که هستم
وقتی که با تو هستم
دوستت دارم به خاطر بخشی از وجودم
که تو با عشقت پروراندی
بدون تماس
بدون حرف
بدون نشانه، تنها با حضورت …
با اینکه بودی، خودت بودی و این
معنای راستین ‌عشق است
قدر یار باوفای زندگی خودتون رو بدونید
عشق سرمایه ی گرانبهاییست که ارزش عبادت دارد

همسر حاج آقای کیهانی:
سلام عرض می‌کنم، امیدوارم تا این لحظه بهتون خوش گذشته باشه.

تشکر می‌کنم از اینکه تشریف آوردین و منم مثل بچه‌ها خواستم ازتون قدردانی کنم که تو این مدت، با وجود سختی‌هایی که بهتون گذشته، ایستادگی کردین و همدل بودین. بالاخره همین همدلی و کار مداوم شماست که باعث شده همگی سر پا بمونید.
واقعاً از ته دل خوشحالم که بچه‌هام با آدم‌هایی مثل شما، که انقدر همراه و همدلید، کار و زندگی می‌کنن و برای همین ازتون تشکر می‌کنم.
این سختی‌ها هست و گذراست… ولی این همدلی و همراهی شما همیشه تو دل آدم می‌مونه و هیچ‌وقت فراموش نمی‌شه.
خیلی هم ممنونم ازتون.